Mut'un bir dağ köyünde dostlarla birlikte gezerken yaşlı bir karı kocayıgördüm. Baktım bir kanepenin üzerinde oturuyorlar... İyice yaklaştığımdatezekten yapılmış evlerinin bahçesinde oturdukları kanepenin bir tarafınıntamamen kırık olduğunu, kanepenin sağlam tarafına sıkışarak oturduklarınıve sohbet ettiklerini anladım.Yüzlerinde bir tebessüm vardı. Evin halinden ve karı kocanın kılık kıyafetinden maddi durumlarının hiç iyi olmadığı ve yeni bir kanepe alacak güçlerinin olmadığı hemen anlaşılıyordu.Selamlaştıktan sonra, 'Kanepe kırılmış' dedim... Yaşlı adam büyük bir bilgelikle cevap verdi:- Biz de sağlam tarafına oturuyoruz... Yetiyor bize..Kadın da tamamladı,- He ya, yetiyor bize, bak ne güzel oturuyoruz…Sevdiğimin elini daha sıkı sıkı tuttum...Öyle ya, aşk “Bu kanepe neden kırık, neden yeni bir kanepe almıyoruz” diyedırdır etmek, şikâyet etmek yerine, “Kanepenin sağlam tarafını paylaşmak”değil midir?
